စၾကာဝဠာအနႏၵ၌ရွိၾကကုန္ေသာ လူ၊နတ္၊ျဗမၼာ၊သတၱဝါအားလံုးတိုသည္ ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖွာခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ေကာင္းက်ဳိးလိုရာစႏၵ ျပည္ဝၾကပါေစ...







ဒယ္အုိးလြတ္ ဘုံလြတ္ ဗုဒၶလမ္းစဥ္

Subscribe · October 22

 
   ပညာရွိတစ္ဦးရဲ ့ဆုိရုိးတစ္ခုရွိတယ္။ “ႏုိင္ငံတစ္ခုမွာ အေကာင္းဆံုး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အစုိးရက ဘယ္လုိအစုိးရလဲဆုိေတာ့ အစုိးရဆုိတာ ရွိမွန္းကုိ မသိရတဲ့ အစိုးရ” တဲ့။ မီးပိြဳင့္မွာ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ရွိသည္ျဖစ္ေစ ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ စည္းကမ္းလုိက္နာတယ္။ ရွိတယ္လုိ ့အထူးသိေနစရာမလုိဘူးလုိ ့ေျပာတာေနာ္။ အဲဒီလုိပဲ ဦးဇင္းတုိ ့သာသနာလည္း ဒီအတုိင္းပဲေပါ့။ ဘုရားရွိသည္ျဖစ္ေစ ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ ၊ ရွိတာမရွိတာ ႏွစ္ခုစလံုးကုိ အဓိကမထားပဲ ရွိ
တုန္းကလည္း ဒီလုိပဲ ၀ိနည္းစည္းကမ္းေတြ လုိက္နာရတာပဲ။ ပရိယတ္ ၊ ပဋိပတ္ ၾကိဳးစားတာပဲ။ မရွိရင္လည္း ဒီအတုိင္းပဲ ၾကိဳးစားေနမယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္တာ၀န္ကုိ ေက်ဖုိ ့အတြက္ ဘုရားရွိတယ္နဲ ့မရွိဘူးဆုိတာကုိ အသိအမွတ္ျပဳစရာကုိ မလုိေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒီလုိဆုိရင္ အေကာင္းဆံုးပဲ သေဘာေပါက္လားမသိဘူး။

ဟုတ္တယ္။ ႏုိင္ငံတစ္ခုမွာလည္းပဲ စည္းစနစ္က်တဲ့ႏုိင္ငံဆုိတာ အစုိးရရွိတယ္လုိ ့ကုိ မသိသာဘူးဆုိရင္ အေကာင္းဆံုးပဲ။ တစ္ခ်ိဳ ့ႏုိင္ငံေတြမွာဆုိရင္ အဲဒီအတုိင္းပဲ။ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ရွိသည္ျဖစ္ေစ ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ စေတာ့ပ္ ( Stop ) ဆုိတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ့ရင္ ရပ္ကုိရပ္တယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ဘီးေလးဘီျငိမ္ေအာင္ကုိ ရပ္ေနတာပဲ။ ဒီမွာေတာ့ အစုိးရဆုိတာ ရွိမွန္းက အေတာ္ၾကီးသိသာေနတယ္။ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ရွိရင္ တစ္မ်ိဳး ၊ မရွိရင္ တစ္မ်ိဳး။ မရွိဘူးဆုိရင္ မီးနီျပထားလည္း ျဖတ္လုိက္တာပဲ။ အဲဒီအတုိင္းပဲ ဘာသာေရးရင့္က်က္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ငရဲနဲ ့နတ္ျပည္ဆုိတာ ရွိတယ္လုိ ့မထင္ရေတာ့ဘူးဆုိရင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ ရင့္က်က္သြားျပီ။ ငရဲနဲ ့နတ္ျပည္ရွိတယ္လုိ ့ကုိသိစရာမလုိေတာ့ဘူး။ ငရဲရွိသည္ျဖစ္ေစ ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ သူ ့အတြက္ ဘာမွကုိ အေရးမၾကီးေတာ့ဘူး။ ေရွာင္သင့္တာကုိ ေရွာင္မယ္။ ေဆာင္သင့္တာကုိ ေဆာင္မယ္။ ဒါဆုိ အေတာ္ရင့္က်က္ျပီလုိ ့ဆုိရမယ္။ သေဘာေပါက္ေလာက္ပါတယ္ေနာ္။

ဦးဇင္းတုိ ့ကုိးကြယ္တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ ့အဆံုးအမက “ယံုၾကည္ က်န္းမာ ရုိးေျဖာင့္ကာ ၊ မွန္စြာအားထုတ္မူ ၊ ပညာတရား ဤငါးပါး ၊ ရွိျငားစြမ္းတဲ့သူ” ဆုိတဲ့အတုိင္း ယံုၾကည္ေလးစားမႈ ၊ အားထုတ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ က်န္းမာမႈ ၊ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မႈ ၊ ၾကိဳးစားအားထုတ္မႈ ၊ ထုိက္သင့္တဲ့ အသိဥာဏ္ပညာရွိမႈ ဆုိတဲ့ ဒီအရည္အခ်င္း ငါးမ်ိဳးနဲ ့ျပည့္စံုသူျဖစ္မယ္ဆုိရင္ ဒီပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးဟာ ဒယ္အုိးနဲ ့လည္း ေျခာက္စရာမလုိ ၊ နတ္ဘံုနဲ ့လည္းေျမွာက္စရာမလုိဘူး။ သူ ့ယုံၾကည္ခ်က္နဲ ့၊ သူ ့အသိနဲ ့လုိက္နာသြားမွာ။ ဒါကုိေျပာတာ။

အခုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အကုသုိလ္ ဘာလုိ ့ေရွာင္တာလဲဆုိရင္ ငရဲၾကီးမွာ ေၾကာက္လုိ ့။ ဟုတ္တယ္မလား။ ငရဲၾကီးမွာ ေၾကာက္လုိ ့ေရွာင္တယ္ဆုိေတာ့ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ အျမဲရွိေနလုိ ့ေပါ့။ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္လစ္ရင္ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္မတုန္း။ မီးနီျဖတ္ ေမာင္းသြားမွာေပါ့။ အဲဒီလုိပဲ ငရဲမၾကီးေတာ့ဘူးဆုိရင္ ဘယ့္ႏွယ့္လုပ္မတုန္း။ “ဘယ္သူ ေသေသ ငေတမာရင္ ျပီးေရာ” ဆုိတာမ်ိဳး လုပ္ေတာ့မွာေပါ့။ အဲဒီလုိ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ကေတာ့ ငရဲကလုိေနတယ္။ နတ္ျပည္လည္း လုိရင္ လုိေနလိမ့္မယ္။

ဒါေပမယ့္ အေတြးအေခၚအရ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ သူငယ္တန္းေက်ာင္းသား အဆင့္ပဲ။ ဟုတ္လား။ သူငယ္တန္းကေလးတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းထားမယ္ဆုိလုိ ့ရွိရင္ “ေက်ာင္းမေျပးနဲ ့ေနာ္။ ေျပးရင္ တုတ္ၾကည့္ထား” လုိ ့ေျပာတန္ေျပာၾကရတယ္ မဟုတ္လား။ “ေက်ာင္းမွန္မွန္သြား ၊ ေက်ာင္းသြားရင္ မုန္ ့ဖုိးလည္းေပးမယ္။ လြတ္အိတ္လည္း ၀ယ္ေပးမယ္” လုိ ့ေျပာၾကရတာရွိတယ္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ဒီကေလးဟာ ဘာလုိ ့ေက်ာင္းမေျပးတာလဲဆုိရင္ တုတ္ေၾကာက္လုိ ့ေက်ာင္းမေျပးဘူး။ မင္းဘာလုိ ့ေက်ာင္းမွန္မွန္တတ္တာတုန္းဆုိရင္ မုန္ ့ဖုိးလုိခ်င္လုိ ့ပဲ။ မူလတန္းေအာင္ျပီးလုိ ့အလယ္တန္းေရာက္ေတာ့လည္းပဲ မင္း ဘာလုိ ့ေက်ာင္းမေျပးတာလဲဆုိရင္ တုတ္ေၾကာက္လုိ ့ပဲ။ ဘာလုိ ့ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္ေနတာလဲဆုိရင္ မုန္ ့ဖုိးလုိခ်င္လုိ ့ပဲ။ အဲဒီလုိျဖစ္ေနေသးရင္ ဒီေက်ာင္းသားက အတန္းေတြသာ ၾကီးလာတာ။ အသိက ၾကီးမလာဘူး။ အတန္းတုိးျပီးေတာ့ အသိမတုိးရင္ အလကားပဲေပါ့။

အခုလည္းပဲ ဘာသာေရး မူလတန္းအဆင့္မွာေတာ့ အကုသုိလ္လုပ္ရင္ ငရဲၾကီးတတ္တယ္လုိ ့ေျပာရတယ္ေနာ္။ ကုသုိလ္လုပ္ရမယ္။ ကုသုိလ္လုပ္မွ လူခ်မ္းသာရမယ္။ နတ္ခ်မ္းသာရမယ္လုိ ့ေျပာရတာေပါ့။ အဲဒီလုိနဲ ့ပဲ အကုသုိလ္ကုိေရွာင္သြားတယ္။ ကုသုိလ္ကုိ သူတတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ေဆာင္သြားမယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု ဗုဒၶဘာသာအရင့္အမာၾကီးေတြျဖစ္ေနေတာ့လည္း သူတုိ ့ဟာ အကုသုိလ္ကုိ ဘာလုိ ့ေရွာင္သလဲဆုိရင္ ငရဲၾကီးမွာေၾကာက္လုိ ့ပဲ။ ကုသုိလ္ဘာေၾကာင့္ျပဳရသလဲဆုိေတာ့လည္း လူနတ္ခ်မ္းသာ ရခ်င္လုိ ့ပဲဆုိရင္ အတန္းသာ ၾကီးတာ အသိက မၾကီးေသးဘူး။

ကဲ အခုေကာ အကုသုိလ္ဘာလုိ ့ေရွာင္ေနသလဲဆုိရင္ ငရဲၾကီးမွာ ေၾကာက္လုိ ့ေရွာင္တုန္းပဲလား။ အဲဒီလုိဆုိရင္ မူလတန္းကကုိ မတတ္ေတာ့ဘူးေနာ္။ ကုသုိလ္ေရာ ဘာလုိ ့လုပ္သလဲ။ မုန္ ့ဖုိးရခ်င္လုိ ့ေက်ာင္းတက္တုန္းပဲလား။ ဟုတ္လားဗ်ာ။ အမွန္က ဘာလုိ ့ေက်ာင္းမေျပးတာတုန္း။ ေက်ာင္းေျပးရင္ ပညာခ်ိဳ ့တဲ့မယ္။ ပညာခ်ိဳ ့တဲ့ရင္ အတန္းလည္း မတက္ဘူး။ အသိလည္း မတုိးဘူး။ ဘာလုိ ့ေက်ာင္းတတ္လည္းဆုိရင္ ေက်ာင္းမွန္မွန္တတ္မွ အတန္းလည္းေအာင္မယ္။ အသိလည္း တုိးမယ္။ ပညာတတ္မယ္။ အဲဒီလုိျဖစ္ရမွာေပါ့။ အကုသုိလ္ဘာလုိ ့မလုပ္တာလဲဆုိရင္ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ျဖစ္လုိ ့။ အျပစ္ကင္းေအာင္ အကုသုိလ္ေရွာင္တာ။ ဟုတ္ရဲ ့လား။ ကုသုိလ္ကုိ ဘာလုိ ့လုပ္သလဲဆုိရင္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ျဖစ္လုိ ့။ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ဖုိ ့ကုသုိလ္လုပ္တာေနာ္။ အဲဒီလုိျဖစ္မွ အတန္းလည္း တက္ ၊ အသိလည္းတုိးမွာ။ ဟုတ္ရဲ ့လား။ အဲဒီအထိေတာ့ နည္းနည္းေက်ေက်လည္လည္ရွိျပီနဲ ့တူတယ္ေနာ္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါအံုးမယ္ခင္ဗ်ာ။

မွတ္ခ်က္။

ေမွာ္ဘီျမိဳ ့မဂၤလာတုိက္အတြင္း က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ သံဃာပူေဇာ္ပြဲ၌ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား မိန္ ့ၾကားေတာ္မူသည့္ ၾသ၀ါဒကထာ စာအုပ္ မွ ဓမၼေဘရီအရွင္၀ီရိယ ( ေတာင္စြန္း ) ၏ ဒယ္အုိးလြတ္ဘုံလြတ္ ဗုဒၶလမ္းစဥ္ ၾသ၀ါဒကထာ တရားေတာ္ကုိ ကုိယ္တုိင္ဖတ္ရႈမွတ္သား နာယူရင္း စာဖတ္သူမိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ တစ္ကယ္အႏွစ္သာရရွိတဲ့ တရားဓမၼမ်ားကုိ ျပန္လည္ကုသုိလ္ျပဳ ေကာက္ႏုတ္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ထူးတင့္ႏုိင္
၂၂-၁၀-၂၀၁၂
 
                                                                   ေလးစားစြာျဖင့္    ....    ေမာင္ျမင့္

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...