“ ခ်ည္ေႏွာင္မဆုံးတဲ့ ဒီေႏွာင္ႀကိဳး ”

သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔-
ကမာၻေလာကႀကီးမွာ သြားလာေနထုိင္ က်က္စားေနၾကတဲ့ သတၱ၀ါတုိင္းဟာ မိမိတုိ႔ဆုိင္ရာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ေလးေတြ ကုိယ္စီရွိၾကပါတယ္..၊ အဲဒီအေႏွာင္အဖြဲ႕ေလးေတြကုိ ဘယ္သူျပဳလုပ္ ေပးၾကသလဲဆုိလုိ႔ရွိရင္ ကိုယ္ကုိယ္တုိင္ပဲျပဳလုပ္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္၊ မိမိျပဳလုပ္တဲ့ အဲဒီအေႏွာင္အဖြဲ႕ ေႏွာင္ႀကဳိးေလးေတြထဲက ဘယ္သူမွလြတ္ေအာင္ မရုန္းႏုိင္ၾကဘူး။ ဥပမာနဲ႔ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ပင့္ကူကေလးေတြဟာ ပင့္ကူအိမ္ကုိ (ပုိက္ကြန္ကုိ) သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သူတုိ႔ရဲ့အမွ်င္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းျပဳလုပ္ၾကတယ္။ မိမိျပဳလုပ္တဲ့ ပုိက္ကြန္ကေန မရုန္းထြက္ႏုိင္ဘဲ အေပၚေရာက္ေအာက္ေရာက္နဲ႔ လွည့္ပတ္ၿပီးေတာ့သာ အခ်ိန္ကုန္ေနတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြနဲ႔ေတြ႕ၿပီး ပင့္ကူခ်ည္မွ်င္ ပုိက္ကြန္ထဲမွာပဲ ဘ၀ဆုံးခဲ့ၾကရတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ေႏွာင္ႀကဳိးေလးေတြျဖတ္ႏုိင္ေအာင္ သူေတာ္စင္တုိ႔ ႀကဳိးစားၾကရမယ္..။ သံေယာဇဥ္ဆုိတာ သံေယာဇန-လုိ႔ေခၚတဲ့ ပါဠိပုဒ္ကလာတဲ့ ပါဠိသက္စကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ႀကဳိးကဲ့သုိ႔ေနွာင္ဖြဲ႕အပ္ေသာတရား(ေႏွာင္ႀကဳိး)လုိ႔ပဲ မွတ္ထားလုိက္ပါ။ ဘာေတြကုိ ေႏွာင္ဖြဲ႕သလဲဆုိရင္ သံသရာ၀ဋ္ကမလြတ္ႏုိင္ေအာင္ ဇနီးမယား သမိးသားနဲ႔ စီးပြားဥစၥာေတြေပၚမွာ စြဲလန္းမႈတဏွာနဲ႔ ေႏွာင္ဖြဲ႕တာပါပဲ..။

ဒီေနရာမွာ သံေယာဇဥ္ဆယ္မ်ဳိးထဲမွာပါတဲ့ ကာမရာဂသံေယာဇဥ္ကုိပဲ ရွင္းျပပါမယ္။ ကာမရာဂဆုိတာ ႏွစ္သက္စြဲလန္းစရာေကာင္းတဲ့ အာရုံေလးေတြကုိ တြယ္တာမက္ေမာေနတယ္လုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သံေယာဇဥ္ႀကဳိးေလးေတြကုိ ျဖတ္ဖုိ႔ဆုိတာ လြယ္လြယ္ေလးေတာ့ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ႀကဳိးေလးေတြကုိ ျဖတ္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာ ပါရမီဥာဏ္ သံေ၀ဂဥာဏ္ ရင့္သန္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ သံေ၀ဂဥာဏ္မရမခ်င္း လူတုိင္းလူတုိင္းဟာ ကာမဂုဏ္အာရုံထဲမွာပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနၾကပါတယ္…။
ေႏွာင္ႀကိဳးေတြထဲက လြတ္ခ်င္စိတ္လံုး၀မရွိေတာ့ဘူး..။ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ေႏွာင္ႀကိဳးေတြထဲမွာ မိေနပါလားလို႔ သတိမထားမိေတာ့ဘူး။

သံေ၀ဂဥာဏ္ပါရမီဥာဏ္ေတြရင့္သန္လာၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ အာရံုငါးပါးကာမဂုဏ္တရားေတြကို မမက္ေမာေတာ့ဘူး၊ မတြယ္တာေတာ့ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ သံေ၀ဇနိေယသု ဌာေနသု သံေ၀ေဂါ နာမ ဘ၀ိတေဗၺာ လို႔ ျမတ္ဗုုဒၶ ေဟာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္တယ္။ အဓိပၸာယ္ကေတာ့ သံေ၀ဂျဖစ္ထုိက္တဲ့အေၾကာင္းေတြနဲ႔ ေတြ႕လာရင္ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ သံေ၀ဂဥာဏ္ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။ မဃေဒ၀မင္းႀကီးဟာ ဆံျဖဴတစ္ပင္မိမိေခါင္းမွာေတြ႕တာနဲ႔ ငါကိုေသမင္းသတိေပးေနၿပီ ဟုသံေ၀ဂရၿပီး ေတာထြက္ၿပီး တရားအားထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးကို သံေ၀ဂဥာဏ္လို႔ ေခၚတာပါပဲ။

ဒါ့ေၾကာင့္ သူေတာ္စင္တို႔တေတြ သတိသံေ၀ဂဥာဏ္ေလးေတြ ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ျမတ္ဗုဒၶက ပိဋကတ္သံုးပံုမွာ ဥပမာမ်ားစြာေပးၿပီး ေဟာထားတာေတြရွိပါတယ္။ အဲဒီ ဥပမာမ်ားစြာထဲက ငွက္ေတြနဲ႔

ကြမ္းရြက္ပင္

ကြမ္းရြက္သည္ ျမန္မာတုိ႔၏ ကြမ္းစားျခင္းေၾကာင့္ ထင္ရွား လွပါသည္။
ကြမ္းရြက္သည္ ျမန္မာ့ တုိင္းရင္းေဆး အေနျဖင့္ ေဆးဖက္ဝင္ အပင္ တစ္မ်ဳိး ျဖစ္သည္။ ထုိကြမ္းရြက္ကုိပင္ ထံုး၊ ကြမ္းသီး၊ ေဆးရြက္ႀကီးႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားမွ လာေသာ ေဆးေမႊး အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ စားသံုးၾကသည္။ တန္ေဆး၊ လြန္ေဘး ဆုိသလို ခံတြင္းႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေရာဂါ၊ ေက်ာက္တည္ ေရာဂါ စသည္ျဖင့္ ေရာဂါမ်ား ရလာၾကသည္။ ကြမ္းစားျခင္းေၾကာင့္ ေရာဂါရျခင္း၊ ေငြကုန္ျခင္း၊ ကြမ္းေသြးေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ မိမိကုိယ္တုိင္ပင္ ညစ္ေပ၍ အ႐ုပ္ ဆုိးလွ ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကြမ္းစားျခင္းကုိ ေရွာင္ရွားသင့္ေၾကာင္း အႀကံေပး လိုပါသည္။

ကြမ္းရြက္မွာ ကြမ္းႏုႏွင့္ ကြမ္းၾကမ္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိး ရွိသည္။ အရြက္မွာဖန္၊ ခါး၊ စပ္၊ ခ်ဳိဆုိေသာ အရသာ ေလးမ်ဳိး ထြက္သည္။ ကြမ္းရြက္သည္ ႏႈတ္ကို ၿမိန္ေစ၏။ ဆီးဝမ္း ရႊင္ေစ၏။ အားကို ျဖစ္ေစ၏။

အရြက္ကို အသံုးျပဳပါက အဆိပ္ကို ပယ္ေစတတ္၏။ ဝမ္းမီး ေတာက္၏။ ကြမ္းရြက္ သတၱဳရည္ကို ေသာက္ပါက ႏွလံုးကို အက်ဳိးျပဳ၏။ ေလသလိပ္ကို ႏုိင္၍ ေခ်ာင္းဆုိး ေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္း ေစသည္။

သံုးတတ္လွ်င္ေဆး၊ မသံုးတတ္လွ်င္ေဘး ဆုိ႐ုိး စကား အတုိင္း ေဆးဖက္ဝင္ ကြမ္းရြက္ကို ေဆးအျဖစ္ အသံုးျပဳ တတ္ပါရန္ ေရးသား လုိက္ရပါသည္။   ။

 http://www.myawady.com.mm/health/knowledge/item/6019-2013-02-03-09-10-01

ျမန္မာ စကားပုံမ်ား (ခ)

၁. “ခင္ရာေဆြမ်ဳိး ၿမိန္ရာဟင္းေကာင္း”
၂. “ေခြးေလးေရာ၀င္ ပါးလ်က္နားလ်က္”
၃. “ေခါင္းတစ္လံုးနဲ႔..အိုးႏွစ္လံုးမရြက္ႏုိင္”
၄. “ေခၽြးထြက္မ်ားမွ...ေသြးထြက္နည္းမည္”
၅. “ခလုတ္ထိမွ...အမိတ”
၆. “ခုစာကေလးေၾကာ္...ခုဆီထမင္း”
၇. “ေခြးၿမီးေကာက္....က်ည္ေတာက္စြပ္”
၈. “ခ်စ္ျခင္းအစ...မ်က္စိက”
၉. “ခ်က္ဆို...နားခြက္က...မီးေတာက္”
၁၀. “ခဲေလသမွ်......သဲေရက်”

၁၁. “ခရုခါးေတာင္းက်ဳိက္ဖမ္း”
၁၂. “ခါခ်ဥ္ေကာင္မာန္ႀကီးလို႔..ေတာင္ႀကီးၿဖိဳမယ္ႀကံ...ခါးကမသန္”
၁၃. “ေခ်ာင္းကိုပစ္၍...ျမစ္ကိုရွာ”
၁၄. “ခိုးစားေတာ့ေခြးေဟာင္...လယ္လုပ္ေတာ့မိုးေခါင္”
၁၅. “ခဲတစ္လံုးနဲ႔...ငွက္ႏွစ္ေကာင္ပစ္”
၁၆. “ခ်စ္စကိုရွည္ေစ..မုန္းစကိုတိုေစ”
၁၇. “ခ်စ္တိုင္းလည္းမညား...ညားတိုင္းလည္းမခ်စ္”
၁၈. “ခ်ဥ္ခ်ဥ္တူးတူး...မူးၿပီးေရာ”
၁၉. “ေျခမ.မေကာင္း.ေျခမ...လက္မ.မေကာင္း..လက္မ”
၂၀. “ခရမ္းသီးပိန္...ဓားတံုး”

၂၁. “ေျခာက္ပစ္ကင္း...သဲလဲစင္”
၂၂. “ေခြးေဟာင္တိုင္း..ထၾကည့္လွ်င္..အိပ္ေရးပ်က္”
၂၃. “ေခြး႐ူးဖက္ကိုက္...ေခြးေကာင္းနားရြက္ပ်က္”
၂၄. “ေခ်ာင္းႀကီးေတာ့....ျမစ္ျဖစ္”
၂၅. “ခ်ည္ပုဆိုးက..ပိုးေပါင္းခ်င္”
၂၆. “ေခ်ာ့တစ္ခါ..ေျခာက္တစ္လွည့္”
၂၇. “ေျခာက္ေျပာ..ေျမႇာက္ေျပာ”
၂၈. “ခ်ီးမြမ္းခုနစ္ရက္..ကဲ့ရဲ႕ခုနစ္ရက္”
၂၉. “ေခ်ာ္လဲ..ေရာထိုင္”

၃၀. “-်ီး..ပါခါနီးမွ....-်ီးခံတြင္းေပါက္ရွာ”
၃၁. “ေခြးေဟာင္၍ ေတာင္ပို႕မေျပး”
၃၂. “ေခြးေဟာင္လို႔...ေတာင္မေရြ႕”
၃၃. “ခိုးစားမွ..လူမိ”
၃၄. “ေခြး႐ူးေကာင္းစား...တစ္မြန္းတည့္”
၃၅. “ခုတ္ရာတစ္ျခား..ရွရာတစ္လြဲ”
၃၆. “ေျခေမႊးမီးမေလာင္...လက္ေမႊးမီးမေလာင္”
၃၇. “ေခါင္ကမိုးမလံုလွ်င္...တံစက္ၿမိတ္လည္း...မလံုႏုိင္”

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=449184705179366&set=a.351047714993066