Saturday, September 28, 2013
လူသတၱ၀ါတုိ႕တြင္ ေယာက္်ားျဖစ္ရန္ႏွင့္ မိန္းမျဖစ္ရန္ မည္သည္က ပိုမုိလမ္းမ်ားပါသနည္း။တစ္နည္းဆုိေသာ္ ေယာက္်ားကေလးႏွင့္မိန္းကေလးတြင္ မည္သူက ပဋိသေႏၶတည္ရန္ အခြင့္အလမ္းသာပါသနည္းဟု စဥ္းစားရန္ရွိ၏။ အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ား၌ မိန္းကေလး ၁၀၀ လွ်င္ ေယာက္်ားေလး ၁၀၅ ေယာက္ခန္႕ ေမြး၏။ သေႏၶသားကို အထီးျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္ေသာ Y သုတ္ပုိးႏွင့္ အမျဖစ္ေအာင္ဖန္တီးႏုိင္ေသာX သုတ္ပိုးမ်ား ဦးေရ တူညီပါလွ်က္ ေယာက္်ားကေလးမ်ား ပိုမိုေမြးဖြားၾကျခင္းမွာပဲြဦးထြက္၌ Y သုတ္ပိုးမ်ားက ေျခလွမ္းသာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္တန္ရာ၏။
ပဋိသေႏၶတည္ဆဲကာလ၌ေယာက္်ားကေလးသည္ မိန္းကေလးထက္ ခ်ဴခ်ာ၍ ပ်က္စီးဆံုးပါးတတ္ေၾကာင္း ယုတၱိအေထာက္အထားမ်ားရွိ၏။ မူလအစက ခြ်တ္ယြင္းေနေသာ ကေလးမ်ားႏွင့္ မေမြးမီ သုိ႕မဟုတ္
ေမြးၿပီးလွ်င္ ၿပီးျခင္း ေသဆံုးေသာကေလးမ်ားတြင္ ေယာက္ က်ားကေလးမ်ားက
သိသိသာသာ ဦးေရမ်ား၏။ အခ်ိဳ႕ပညာရွင္မ်ားကမူ ပဋိသေႏၶတည္ၿပီးေနာက္ ပထမ လမ်ား၌
ပ်က္စီးေသာ သေႏၶသားမ်ားတြင္ အထီးကအမ၏ ႏွစ္ဆ၊ သံုးဆ ျဖစ္သည္ဆုိ၏။
ဤစကား မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ မွားသည္ျဖစ္ေစ ထင္ရွားေသာအခ်က္သည္ကား အေသေမြးေသာကေလးမ်ားတြင္မိန္းကေလး ၁၀၀ လွ်င္ ေယာက္်ားကေလး ၁၂၅ ေယာက္ ျဖစ္ေနျခင္း ျဖစ္၏။ ဤသုိ႕ အထီးက အမထက္
အပ်က္အစီး မ်ားျခင္းကို လူသတၱ၀ါမ်ား၌ သာ ေတြ႕ရသည္ မဟုတ္ေခ်။
တိရစာၦန္မ်ား၌လည္း အထီးက အမထက္အလားတူ ပ်က္စီးဆံုးပါးမွဳ ပုိ၍ မ်ားေၾကာင္း
ေတြ႕ရသည္ ဆုိ၏။ ဤေနရာ၌ ပ်က္စီးဆံုးပါးမွဳ မ်ားျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာအထီး၏
ခြ်တ္ယြင္းခ်က္ တစ္ခုကို ျပရမည္ဆုိေသာ္ အထီးသည္ ပဋိသေႏၶသားဘ၀၌ပင္အရိုးႀကီးထြားမွဳ၌အမထက္ေနာက္ က်၍၊ ေမြးဖြားေသာအခါတြင္လည္း အရိုးမာမွဳ၌ အမထက္ တစ္လခြဲခန္႕ ေနာက္က်၏။
သုိ႕ျဖစ္၍ ဦးစြာ ပထမအရြယ္၌ ေယာက္်ားကေလးသည္ မိန္းကေလးကဲ့ သုိ႕
ေတာင့္တင္းၾကံ႕ခုိင္ျခင္း မရွိေခ်။ေယာက္်ားကေလးသည္ ေမြးဖြား ရန္
ပိုမုိခက္ခဲ၍ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ပုိ၍ ၾကာ၏။မိန္းကေလးမ်ားသည္ကုိယ္၀န္ရွိစဥ္က အသက္အရြယ္ႏွင့္ က်န္းမာေရး အေျခအေနလုိက္၍ သားေယာက္်ား
သုိ႕မဟုတ္ သမီးမိန္းကေလး ရရွိတတ္၏။ အသက္ငယ္၍ က်န္းမာေသာ မိန္းမမ်ားသည္
အသက္ႀကီးေသာ မိန္းမမ်ားထက္သားေယာက္်ားရရန္ အလားအလာရွိ၏။
အသက္ ၁၈ ႏွစ္မွ ၂၂ ႏွစ္ထိ မိန္းမမ်ားေမြးေသာ ကေလးမ်ားတြင္ေယာက္်ားကေလးမ်ားက ၂၀ ရာခုိင္ႏွဳန္း ပိုမ်ား၏။ အသက္ ၃၈ ႏွစ္မွ ၄၂ ႏွစ္ထိ မိခင္မ်ား၏ ကေလးမ်ား၌မူေယာက္်ားကေလးမ်ားမွာ ၁၀ ရာခုိင္ႏွဳန္းနည္းေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္ ဆုိ၏။ ေၾကး ရတတ္အထက္တန္းစားအေမရိကန္ႏွင့္ ဂ်ာ မန္ မိန္းမမ်ား၏ သားသမီးမ်ားတြင္ ေယာက္်ားကေလးမ်ားမွာ ၂၀ မွ ၂၅ ရာခုိင္ႏွဳန္းထိ ပို၍
မ်ားသည္ဟု သိရသည္။
ဆရာဦးေအးေမာင္၏ ဖုိမ၏ ဗီဇ ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။
ေလးစားစြာျဖင့္
ကုိသန္းေဇာ္
ေအးျမသာစည္ရြာ
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=476199775811192&set=a.351047714993066.
၁။ သားသမီးအေပၚတြင္ ထာဝစဥ္ေမတၱာထားေသာေၾကာင့္ ျဗဟၼာျဖစ္ပါသည္။
၂။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဒီလိုစား၊ဒီလိုသြား၊ဒီလိုေန ဟူ၍ သင္ၾကားျပသ ေပးေသာေၾကာင့္ လက္ဦးဆရာ ျဖစ္သည္။
၃။ မိဘသည္ ရပ္ေဝးတြင္ စီးပြားရွာ၍ သားသမီးကိုေကၽြးေမြးသည္။ သားသမီးကလည္း
ထိုသို႔ ျပန္လည္ လုပ္ေကၽြး ထိုက္ေသာ အာဟုေနယ်ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္။
၄။ သားသမီး ရွာေဖြသည္ကို မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ တိုးတက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ ပုဗၸေဒဝတာ ျဖစ္ သည္။
၅။ သားသမီးမေမြးခင္ ကတည္းက ၾကိဳတင္ခ်စ္ခင္လြန္းေသာေၾကာင့္ သုဟဒဟုမည္သည္။
၆။ လူျဖစ္ေအာင္ ေမြးဖြားေပးခဲ့ေသာ မိခင္၏ ဂုဏ္ကို ဇေနတၳိ ဟုေခၚသည္။
၇။ ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးခဲ့ေသာ မိခင္၏ ဂုဏ္ကို ေပါသက ဟုေခၚသည္။
၈။ ယုယၾကင္နာစြာ ေမြးဖြားေပးခဲ့ေသာ မိခင္၏ဂုဏ္ကို ေပါေသႏၱ ဟုေခၚသည္။
၉။ အျမဲတစဥ္ ေစာင့္ေရွာက္ေနတတ္ေသာေၾကာင့္ အာပါဒက ဟုမည္သည္။
၁၀။ လူအေၾကာင္း၊ေလာကအေၾကာင္းကိုမိဘမ်ား သိသမွ် သားသမီးမ်ားသိရေအာင္ ေျပာျပေသာေၾကာင့္ ဒေႆတာရ ဟုေခၚသည္။
၁၁။သားသမီးမ်ားကို ေခ်ာ့ေျပာ၊နားဝင္ေအာင္ ေျပာေသာေၾကာင့္ ေတာသယႏၱိ ဂုဏ္မည္သည္။
၁၂။ ကိုယ္သံုးဖို႔ ရွာထားေသာပစၥည္းကို ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္မသံုးရက္
၊မစားရက္ေအာင္ သားသမီး အတြက္ ခ်န္ထားေသာေၾကာင္ ့ရေသာဂုဏ္ကို ေဂါပယႏၱိ
ဟုေခၚသည္။
ေဆာင္ပုဒ္ ...
၁။ မိဘဆိုတာ ကိုးကြယ္ရာ ျဗဟၼာျဖစ္ေတာ့သည္။
၂။ သြန္သင္ျပသ ဆိုဆံုးမ မိဘ ဆရာ ျဖစ္ေတာ့သည္။
၃။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ မိဘဆို လွဴကို လွဴရမည္။
၄။ အိမ္ေစာင့္ အိမ္ဦး နတ္ျမတ္ထူး အထူးပူေဇာ္မည္။
၅။ ျခင္ဆီရိုးထဲ လြန္စြာကဲ ခ်စ္လည္းခ်စ္ၾကသည္။
၆။ ေမြးဖြားပို႔ေဆာင္ ဤလူ႔ေဘာင္ ဂုဏ္ေရာင္လင္းေစသည္။
၇။ ႏို႔ခ်ိဳ တိုက္ေကၽြး ေမြးျမဴေပး အေလးထားရမည္။
၈။ ယုယ ၾကင္နာ ပိုးပမာ ေမြးရွာခဲ့ၾကသည္။
၉။ ပူပန္ၾကီးစြာ ေစာင့္ေရွာက္ကာ ကာကြယ္ေပးၾကသည္။
၁၀။ ေလာကအေၾကာင္း လူ႔အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းညႊန္ျပသည္။
၁၁။ ယုယပိုက္ေထြး ေခ်ာ့ျမွဴေပး ေႏြးေထြး ၾကင္နာသည္။
၁၂။ ရတဲ့ ဥစၥာ သားသမီးဖို႔ပါ ေဖြရွာ ထိန္းသိမ္းသည္။
မိဘတို႔သည္ သားသမီးအေပၚတြင္ မည္မွ်ေကာင္းေၾကာင္းကို ထင္ရွားေစေသာ
စာသားမ်ားျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ ေသာသားသမီးတို႔သည္ မိဘကိုပစ္ပယ္၍
ဘိုးဘြားရိပ္သာသို႔ ပို႔ထားၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ သားသမီးမ်ားက မိဘတို႔ကို
ေစာ္ကားၾကသည္၊ ထိုသို႔သာ သားသမီးမ်ားက မိဘကိုေစာ္ကားေနလွ်င္ ငရဲေရာက္မည္မွာ
ဧကန္ ပင္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ မျဖစ္ရေလေအာင္ လူတိုင္းသိရွိျပီး
လိုက္နာႏိုင္ရန္ေရးသားလိုက္ရပါသည္။
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ေသာဏနႏၵဇာတ္လာ မိဘဂုဏ္(၁၂)ပါး ျဖစ္ပါသည္။
မိဘေက်းဇူးအနႏၱကို သိတဲ့အတိုင္း ဆပ္ခြင့္ရႏိုင္ၾကပါေစ….
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=506832116066998&set=a.501060999977443.1
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျခဖဝါး မတ္တတ္ရပ္ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ရာ ေျခဖဝါး (ဖေနာင့္မွ
ေျခေခ်ာင္းေလးေတြ အထိ) ႏွင့္ ေျခသလံုး တိုင္တို႔ ၉၀ ဒီဂရီ ရွိ ရပါတယ္။
ထို႔အတူပဲ ေျခသပြတ္ တိုင္နဲ႔ ေျခဖဝါးကေတာ့ ၆၀ ဒီဂရီ ရွိရတယ္။ ဒါမွ လူေတြဟာ
ေန႔စဥ္ ပံုမွန္လႈပ္ရွားမႈေတြ ျပဳလုပ္ႏိုင္ ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေဒါက္ျမင့္တဲ့ ႐ွဴးဖိနပ္ေတြက လူရဲ႕ ေျခေထာက္ အေနအထားကို ေရွ႕မွ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အေနအထား ဒီဂရီ ေတြ ေျပာင္းလဲေစတဲ့အတြက္ သူတို႔ ရဲ႕ ပံုမွန္လုပ္ငန္းကို ထိခိုက္ေစ ပါသတဲ့။
ေျခဖဝါးအစံု ပံုမွန္မရွိေစ ေတာ့ဘဲ ေပ်ာက္သြားတဲ့ အတြက္ လမ္းေလွ်ာက္
ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ေျပးလႊားတဲ့ အခါတြင္ လည္းေကာင္း၊ ေျခဖဝါး
ကူရွင္ျဖစ္ေနေစတဲ့ အခံုးမရွိလို႔ ဒူး ေတြနဲ႔ ခါး႐ိုးေပၚမွာ မလိုအပ္ဘဲ ဖိအား
ေတြ သက္ေရာက္ေစပါ ေတာ့တယ္။ ေသးေသး ႐ွဴးဖိနပ္စီးတဲ့ အမ်ိဳးသမီး ေတြ
အသက္ရလာတာနဲ႔အမွ် ဘာ ေၾကာင့္ 'ငါဒူးနာ ရတာလဲ၊ ခါးနာရ တာလဲ' ဆိုတဲ့
ေမးခြန္းရဲ႕ အေျဖကို သိလာ ပါလိမ့္မယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္ ကေတာ့
ေျခဖဝါးရွိ ေျခဆစ္ကေလး ေတြ အားျပဳေလွ်ာက္ရလို႔ ေရာင္ရမ္း လာျခင္း၊
ေျခဖေနာင့္အရြတ္ ေရာင္ ရမ္းလာျခင္း၊ ေျခပူနာေခၚ အသားမာ တက္လာျခင္းႏွင့္
ေျခမအဆစ္ေငါၿပီး နာက်င္ လာျခင္းတို႔ပါ တြဲဖက္ ခံစား ႏိုင္ပါသတဲ့။
ေဒါက္ျမင့္ေလ ေျခသပြတ္ တိုင္လယ္တာ၊ ေခါက္တာ၊ လဲက်လို႔ အ႐ိုးက်ိဳးတာစတဲ့
က်န္းမာေရး ျပႆနာေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ ပါေသးတယ္။
အမ်ိဳးသမီး ေတြဟာ
ေဒါက္ျမင့္ျမင့္ ႀကီးေတြစီးရင္ ပိုၾကည့္ေကာင္းလာမွာ ပဲလို႔ထင္ၿပီး
စီးေလ့ရွိပါတယ္။ အမွန္ က ၂.၅ စင္တီမီတာထက္ ပိုနိမ့္ၿပီး ပိုက်ယ္တဲ့
ေဒါက္ျမင့္မ်ိဳး စီးသင့္ပါ တယ္။
ေမ
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=476204742477362&set=a.35104
